Computerpiraterij vertegenwoordigt in onze tijd piraten informaticieen gigantisch probleem dat risico's met zich meebrengt, zowel voor het bedrijf, op een of andere manier "beroofd" als voor de gebruikers zelf. Met piraterij bedoelen we al die illegale activiteiten die gebruikmaken van IT-systemen, zoals namaak van programma's of de toe-eigening van auteursrechtelijk beschermd materiaal, in deze activiteiten zijn er twee categorieën piraten actief, die illegaal materiaal verspreidde, en passief, wie gebruikt het.

Deze handelingen hebben negatieve gevolgen met grote economische schade, denk maar aan de 1,4 miljard schade aan bedrijven alleen in 2013 in Italië. In hetzelfde jaar probeerde de IPS (internetproviders) de schade van piraterij te verminderen met behulp van een speciaal programma genaamd CAS (Copyright Alert System). Dagen geleden, namelijk de 30 januari, is het nieuws gekomen het Amerikaanse programma is officieel opgeschort ondanks de uitstekende resultaten verkregen. Het doel ervan was om de gebruiker te sensibiliseren en te informeren door middel van 6 herinneringen, waarvan er een naar verwachting zou worden overwonnen sanctie. Men vraagt ​​zich daarom af waarom een ​​systeem dat, hoewel het niet de perfecte oplossing was, toch min of meer goed zijn werk volledig stopzet. De reden voor de opschorting wordt juist veroorzaakt door het feit dat "het programma te simpel en basaal is en daarom ongeschikt tegen Hackers die de samenleving ernstige schade blijven toebrengen", aldus Steven Fabrizio, executive vice president van MPAA, het consortium dat de grootste 6-studio's van Amerikaanse filmproducties vertegenwoordigt.

Het programma probeerde in zijn eenvoud de toe-eigening van auteursrechtelijk beschermde bestanden te vermijden en stuurde de gebruiker vaag intimiderende berichten die hen deden denken aan de voorziene boetes. Het grootste probleem van de CAS bleef dat de IPS, ondanks het feit dat de gebruikers waren gemeld en gesanctioneerd, het gebruik van hun diensten bleef verlenen, wat beslist niet erg nuttig is, om hun "klanten" niet te verliezen. Het idee dat bij alle IPS wordt geïntroduceerd, is het creëren van een effectief en eerlijk controlesysteem dat erin slaagt deze piraterij te monitoren en te stoppen, zodat alle eerlijke gebruikers niet kunnen verliezen. Desondanks zal het probleem zeker niet worden opgelost totdat het idee dat piraterij enorme schade voor onszelf veroorzaakt, is geëlimineerd. Laten we bijvoorbeeld eens nadenken over de gaming- of bioscoopmarkt, het vinden of piraten van materiaal op internet is vrij eenvoudig, maar die games en films zijn geproduceerd door iemand die tijd en geld heeft besteed om ze te maken en als we allemaal piraten werden, zouden we dan nog piratenmateriaal hebben?

Piraterij kan ook vanuit een ander perspectief worden bekeken, Kim Dotcomdenk aan het geval van Kim Dotcom maker van Megaupload, die het zwaard beschermt met het concept van delen op het internet of The Pirate Bay de site voor gratis delen werd beschouwd als de kampioen van anti-auteursrechten en geblokkeerd door Italiaanse providers. Deze concepten zijn niet helemaal verkeerd en ze willen het gebruik van internet als volledig gratis delen van materiaal waarborgen. Denk aan de gevallen waarin films of titels worden geblokkeerd vanwege regiovergrendeling, illegaal streamen of downloaden de enige beschikbare oplossingen om ze te verkrijgen. Misschien moet er een overeenkomst of compromis worden gevonden om gebruikers meer vrijheid te geven zonder in illegaliteit te vervallen, misschien een soort "demo" -versie vóór de daadwerkelijke aankoop van het product. Maar als er een middenweg was, zouden we dan de illegaliteit kunnen beperken of zou het grote publiek nog steeds de voorkeur geven aan piraterij?