De Mandalorian-serie was een prachtige bliksemschicht in het Star Wars-universum. Na de laatste Hollywodian-trilogie die de harten van alle fans schudde, lijkt de serie die voor Disney + is gemaakt, iedereen in overeenstemming te hebben gebracht. Het is bellina bellina.

Dus hier is de aflevering die je misschien van gedachten zou kunnen laten veranderen. De Mandalorian navigeert door die dunne draad van een korte serie, waarbij elk hoofdstuk de zwaartekracht en het belang moet hebben om een ​​verhaal voort te zetten volgens een welomschreven ritme, en de 'vijand van de week'-sfeer die past bij een huurling-avonturier. De laatste stelt echter veel heupen bloot aan afleveringen die een beetje ingetogen en nutteloos zijn in het algemene schema.

Aflevering 5 van The Mandalorian, "The Gunslinger", Il Pistolero, met deze zo westerse titel, ziet er op het eerste gezicht uit als een enorme fanservice-aflevering. Na een snel en intens ruimtegevecht tussen Mando en een jager op zijn pad, wordt hij gedwongen te landen op Tatooine. De ontsnapping van de Mandalorian begint zwaar op zijn financiën te drukken en om zijn ruimteschip weer op zijn plaats te krijgen, wordt hij gedwongen een baan te vinden. Het is de klassieke secundaire missie die de belangrijkste vervangt, meestal om de bouillon te verlengen wanneer het einde waarschijnlijk te dichtbij is, of om de kijker een interessant inzicht in de wereld te geven. Hier lijkt het alsof je constant wilt knipogen.

The Mandalorian Episode 5 Speeders

De beroemdste bar uit de oude trilogie, bekende plaatsen, nostalgische zinnen, bekende scenario's en technologieën. Een vleugje nostalgie, die echter nogal vluchtig blijkt te zijn als de zaken eenmaal op gang komen. Een jonge en onervaren premiejager, Toro Calican (gespeeld door Jake Cannavale), maakte de klassieke fout van alle pivels: hij accepteerde een maat die te ingewikkeld was voor zijn vaardigheden en de Mandalorian is toevallig een boon. Zo ontstaat een alliantie die voor beide voordelen oplevert. Het doelwit is Fennec Shand (Ming-Na Wen), een van de gevaarlijkste huurmoordenaars in de melkweg.

En deze incipit wordt gevolgd door een beetje niets. Een snelle trip, een paar schermutselingen en de secundaire personages die hun cliché aan de letter vasthouden, zonder de minste variatie op het thema, zonder wendingen, zonder nieuws. Graag elke maandagochtend naar het werk. Je zou jezelf willen vinden met de veranderde routine, met opwindend nieuws, maar de trieste dagelijkse realiteit neemt snel de overhand.

En zo stroomt de aflevering dan weg. Zonder je veel te verlaten. Ik moest het twee keer herzien omdat ik aan het eind al was vergeten wat er in het begin was gebeurd. De eerste misstap? Waarschijnlijk wel. Maar er valt niets te wanhopen. Af en toe is een sidequest om los te koppelen prima, in afwachting van de dominante terugkeer. Maar interessanter dan het avontuur in het casino van Gianni en Pinotta in aflevering VIII.